Šta je to autonomija?

Autonomija Sandžaka je prirodno pravo građana na slobodu, na samoopredjeljenje jedne historijske i tradicionalne pokrajine, kakva je Sandžak. To je amanet naših predaka ali i osnovni politički mehanizam za zaštitu identiteta i pravo na politički, socijalni i ekonomski razvoj generacija koje će se tek roditi

Reforma pravnog i političkog sistema države nužan je proces koji neodložno mora biti sproveden. Reforma pravnog i političkog sistema mora biti komplementarna specifičnim potrebama građana Sandžaka, Vojvodine i drugih regija i oblasti.

Uspostavljanje odnosno obnavljanje teritorijalne i političke autonomije Sandžaka predstavlja ključni uslov fizičkog opstanka i političke egzistencije bošnjačkog naroda.

Autonomija Sandžaka je preduslov slobode, demokratije, stabilnosti, prosperiteta, mira, razvoja, sretne sadašnjosti i sigurne budućnosti.

Može li se autonomija u Srbiji dobiti mirnim putem?

Može! Ustav Srbije nam daje to pravo, u članu 182. Ustava Srbije piše da je dozvoljeno osnivanje novih Autonomija !

Šta je Bošnjačko Nacionalno Vijeće?

Bošnjačko nacionalno vijeće je najviše političko i predstavničko tijelo Bošnjaka Sandžaka, osnovano 11. maja 1991. godine u Novom Pazaru.

Bošnjačko nacionalno vijeće je bošnjačka narodna skupština, koje se bira na isti način i pod istim uslovima kao i Narodna skupština Republike Srbije.

Bošnjačko nacionalno vijeće je jedina bošnjačka nacionalna institucija koja ima legitimitet i legalitet da predstavlja, zastupa i štiti bošnjački narod i bošnjačke nacionalne interese, jer je zakonom ovlašćeno da zauzima stavove, pokreće inicijative i preduzima mjere po svim pitanjima koja su neposredno vezana za status, identitet i prava Bošnjaka.

Bošnjaci 4. novembra 2018. godine biraju svoje predstavnike koji će imati legitimitet da vode razvogore, sa srpskim državnim organima koji su ujedno i predstavnici srpskog naroda, o rješavanju statusa Bošnjaka i statusa Sandžaka i izgradnji institucija i zaštitinih mehanizama za opstanak i političku egzistenciju bošnjačkog naroda u Sandžaku, Srbiji i Crnoj Gori.

Bošnjačko nacionalno vijeće je bošnjačko opšte javno dobro, nacionalna institucija koje podjednako brine o svim Bošnjacima bez obzira na njihovo političko i svako drugo opredjeljenje.

Ko su Bošnjaci?

Bošnjaci su autohton narod na prostoru Sandžaka i predstavljaju dio jedinstvenog bošnjačkog nacionalnog korpusa sa Bošnjacima u Bosni i Hercegovini i drugim državama nastalim na prostoru bivše SFRJ.

Bošnjaci su narod koji ima izgrađen svoj nacionalni identitet, svoj jezik, svoje pismo, svoju tradiciju i kulturu, svoju inteligenciju, svoje umjetnike i pjesnike, svoju prošlost sadašnjost i budućnost.

Bošnjaci su miroljubiv, civilizovan, kuturan, odgovoran, svjestan i dobro organizovan narod koji punih 28. godina pokušava da ostvari svoja prava kroz institucije sistema i na demokratski način.

Bošnjaci su jedini narod u Evropi nad kojim je, nakon Drugog svjetskog rata, izvršen genocid, a što je utvrđeno presudama odgovarajućih međunarodnih sudova. Genocid koji su izvršile srpske snage nad Bošnjacima u Srebrenici predstavlja najteži i najveći zločin na tlu Evrope nakon Drugog svjetskog rata.

Mirovna i Međunarodna konferencija o bivšoj Jugoslaviji nisu rješile jugoslovensku krizu nastalu raspadom SFRJ. Dejtonskim mirovnim sporazumom zaustavljena je agresija nad Bosnom i Hercegovinom, ali  nije rješena jugoslovenska kriza.

Svi narodi na prostoru Balkana su rješili svoje nacionalno pitanje i dobili su svoje nacionalne države, osim Bošnjaka.

Nakon raspada SFRJ jedino bošnjačko pitanje nije rješeno.

Šta je Sandžak?

Sandžak je historijska regija čije su granice utvrđene na Berlinskom kongresu, kada su utvrđene i međunarodne granice Srbije, Crne Gore i  Bosne i Hercegovine.

Na Berlinskom kongresu Sandžak je definisan kao corpus separatum između Srbije, Crne Gore i Bosne i Hercegovine.

Ustavno-pravni status i položaj Sandžaka nije rješen nakon što su Srbija i Crna Gora okupirale i zaposjele dijelove teritorije Sandžaka, koje danas nazivaju „Jugozapadna Srbija“ i „Sjeveroistočna Crna Gora“.

Građani Sandžaka su u dvadesetom vijeku tri puta legitimno iskazali svoju jasnu namjeru ka uspostavlaju  teritorijalne  i političke autonomije Sandžaka.

Prvi put,  avgusta 1917. godine u Sjenici, kada je 12 sandžačkih legitimno izabranih gradonačelnika na Sjeničkoj konferenciji donijelo Rezoluciju sa konkretnim prijedlogom za trajno riješenje statusa Sandžaka i statusa građana Sandžaka.

Drugi put, u Pljevljima 20. novembra 1943. godine, kada je formirano Zemaljsko antifašističko vijeće narodnog oslobođenja Sandžaka – ZAVNOS, čime je Sandžak dobio status federalne jedinice u tadašnjoj Jugoslaviji, sa svojim organima, Skupštinom, Vladom i drugim organima Federalna jedinica Sandžak, ukinuta je 1945. godine suprotno interesima i potrebama građana Sandžaka.

Treći put, na Referendumu održanom 25. 26. i 27. oktobra 1991. godine kada su građani Sandžaka glasanjem za potpunu političku i teritorijalnu autonomiju Sandžaka pokazali jedinstvo i opredjeljenje evropskim vrijednostima, očuvanju mira, međuvjerske i međunacionalne tolerancije i suživota na prostoru Sandžaka.

Rješavanje statusa Sandžaka i statusa Bošnjaka je preduslov uspostavljanja trajnog mira, stabilnosti i saradnje na Balkanu.

Rješenje statusa Sandžaka će osigurati pravo Bošnjaka na političku egzistenciju i omogućiti nesmetan ekonomski i društveni razvoj i dati jednake šanse svim narodima koji žive u Sandžaku, u skladu sa dobrom praksom evropskih regija.

Šta je Samoopredjeljenje?

Samoopredjeljenje je načelo međunarodnog prava prema kome svi narodi imaju pravo odrediti vlastiti suvereni status i politički status bez vanjskog pritiska ili uticaja. Pod pravom na samoopredjeljenje se podrazumijeva i pravo naroda na izbor društvenog i političkog uređenja u kome želi da živi.

Međunarodni pakt o građanskim i političkim pravima i Međunarodni pakt o ekonomskim socijalnim i kulturnim pravima propisuju:

“Svi narodi imaju pravo na samoopredjeljenje. Na osnovu ovog prava oni slobodno određuju svoj politički položaj i slobodno postižu svoj privredni, društveni i kulturni razvoj.”

“Radi ostvarenja svojih ciljeva, svi narodi mogu slobodno raspolagati svojim prirodnim bogatstvima i izvorima bez ugrožavanja obaveza koje proizilaze iz međunarodne privredne saradnje, zasnovane na načelu uzajamne koristi i međunarodnom pravu. Ni u kom slučaju narod ne može biti lišen sopstvenih sredstava opstanka.”

“Države ugovornice ovog pakta, uključujući tu i one koje su odgovorne za upravljanje nesamoupravnim teritorijama i teritorijama pod starateljstvom, dužne su da olakšaju ostvarenje prava naroda na samoopredjeljenje i da poštuju ovo pravo shodno odredbama Povelje Ujedinjenih Nacija.”

Pravo na samoopredjeljenje je od posebne važnosti, jer je njegovo ostvarivanje jedan od osnovnih uslova za efikasno garantovanje i uživanje ostalih individualnih i kolektivnih ljudskih i manjinskih prava.